Güzel bir bahar günü genç bir öğrenci dalların rüzgârda hareket ettiğini fark eder, ustasına sorar:
-Dallar kendi kendilerine mi, yoksa rüzgar yüzünden mi hareket ediyor.
Görmek için başını kaldırmadan usta cevap vermiş:
-Harekete ne dallar ne de rüzgar sebep olur.  Bu senin kalbinde ve aklındadır.

  Acı Tatlı Hayat/ A Bittersweet Life

Ben de düşünüyorum bazen sadece düşünerek ne yapabileceğimi. Bazen mutluluğu düşünüyorum, mutluk nedir, nasıl bir şeydir diye. Sonra mutlu olmayı düşünüyorum olmuyor, sonra anlıyorum ki kalp kısmı eksik bu düşüncenin. Niye diye düşünüyorum, bulamıyorum. Sonra yalnızlığı düşünüyorum. Yalnız mıyım diye düşünüyorum. Hep yalnız mı olacağım diye düşünüyorum, cevaplarını biliyorum kendime itiraf etmekten çekiniyorum.

Sonra acaba bir saate dikkatlice bakarsam zamanı durdurabilir miyim diye düşünüyorum. Daha sonra da bunu gerçekten istiyor muyum diye düşünüyorum. Yine bulamıyorum. Yıldızlara bakıyorum çok dikkatli, bir yıldız kaymasını düşünüyorum ama kalben düşünüyor muyum bilmiyorum çünkü kaymıyor. Sonra zaten şu anda kalben düşünmek istemediğimi fark ediyorum. Kalben düşünmek ne demek diye düşünüyorum, herhalde kalben bir şeyi istemek diye geçiştiriyorum kendimi. Gözlerimi kapatıp hayatımın bir film şeridi gibi gözlerimin önünden geçmesini düşünüyorum, sonra buna cesaretin var mı deyip vazgeçiyorum ama çoktan geçmeye başladığını sonradan fark ediyorum.

Sonra daldaki yaprağın sallanışına bakıyorum, yine düşünüyorum onu rüzgâr mı hareket ettiriyor ben mi diye? Sonra yine cevabını bulamadığım bir soru sorduğumu düşünüyorum…