Kendim ve kendim…

-Bu gün bir kelebeğin kapalı camdan dışarı çıkmaya çalışmasını izledim. Halbuki yandaki cam açıktı ama bir türlü oraya yönelmedi.
-Sen ne yaptın peki.
-Hiçbir şey yapamadım.
-Neden?
-Bilmiyorum, sanki korktum.
-Neyden korktun?
-Parmaklarımın arasında çırpınmasından, bir canlının parmaklarımın arasında çırpınışını hissetmekten korktum.
-Ama sen ona dokunsan da dokunmasan da o çırpınıyordu.
-Biliyorum, biliyorum ama cesaret edemedim.
-Cesaret… Desene bir canlının hayatı sadece senin cesaretinin geliş zamanına bağlıymış.
-Beni vicdan azabından öldürmeye mi çalışıyorsun sen.
-Birinin bunu yapması lazım ve vicdanın olarak bu görev bana düşüyor sanırım.
-Sadece unutamaz mıyım?
-Sence?
-Hayır…