07.01.07

Yazı kategorisi: ben, hayat 12:03 pm yazan: serotonin

Kendim ve kendim arasında geçen kısa bir sohbet 

-Canım sıkılıyor.
-Ne kadar ilginç bir şey.
-Niye öyle diyorsun?
-Senin hep canın sıkılıyor da ondan.
-Bu benim suçum mu?
-Kimin suçu ya?
-Niye, ben ne yaptım ki?
-Hiçbir şey.
-E niye benim suçum oluyor ya.
-Hiçbir şey yapmadığın için.
-Peki ne yapmam gerekiyor.
-Hiçbir şey.
-Neden?
-Çünkü sen bu halini seviyorsun.
-Belki de canımı sıkan budur.
-Kim bilir…

8 Yorumlar »

  1. fea demiş,

    şu kendimiz de olmasak halimiz nice olurdu…

  2. sudakiizler demiş,

    Kendini bilmezlerden olmadığımıza sevindim :P

  3. Hep aynıyız, hep. Kendi kendimizle uğraşıp duruyoruz.
    -Nasılsın?
    -iyiii, uğraşıyorum.
    -Neyle?
    -Kendimle…

  4. sudakiizler demiş,

    Öyle gerçekten, belki de uğraşacak başka bir şey bulamadığımızdandır.
    -Hayatına azıcık aksiyon sokmanın zamanı gelmedi mi?
    -Az önce karşı koltuktan buraya geçtim ya.
    -O da doğru.

  5. -yoruldum, bir su getirsene
    -sen getir
    -ben şimdi karşı koltuktan geçtim daha buraya, hiç bir yere gidemem.
    -öff, bu kadar uzun cümleler kurarken yorulmuyor musun?

  6. sudakiizler demiş,

    :) )) çok güzel gerçekten. Devam etmek isterim.
    -Beni bu cümleler değil hayat yordu.
    -Türk filmi moduna girdin yine.
    -O zaman sana baba demeye başlamadan sussan iyi olacak.

  7. Ben de isterim ama, sussam iyi olacak:)

  8. sudakiizler demiş,

    Aman efendim lütfen devam edin, pembe dizi moduna girmediğim sürece sorun yok demektir :) )


Yorum Yapın